Je bent wat je eet. Dat is niet zomaar een metafoor. Het is een biologische realiteit. Je huid fungeert als een chemische spiegel. Het weerspiegelt de vluchtige stoffen uit de maaltijden die u verteert. De meeste mensen geven bacteriën de schuld van hun geur. Ze hebben gelijk, maar slechts gedeeltelijk. De bacteriën op je huid zijn slechts de motor. Het voedsel dat je eet, levert de brandstof.
Bacteriën houden van zweet. Ze zijn dol op de suikers en eiwitten die erin zitten. Wanneer ze deze stoffen metaboliseren, komen er geuren vrij. Maar dat is de basis. Het echte drama gebeurt met specifieke ingrediënten.
Scherpe planten en aanhoudende geuren
Knoflook en uien zijn de gebruikelijke verdachten. Ze bevatten vluchtige zwavelhoudende stoffen. Eén specifieke verbinding is allicine. Deze verbindingen verdwijnen niet zomaar nadat u heeft ingeslikt. Ze worden opgenomen in je bloed. Ze reizen naar je longen. Ze komen via je poriën naar buiten. En ze verdwijnen via je adem.
Munt en kurkuma gedragen zich op dezelfde manier. Ze bevatten vluchtige stoffen die door je lichaam vrijkomen via zweet. De vuistregel is eenvoudig. Als het voedsel sterk ruikt voordat je het eet, zullen je poriën daarna waarschijnlijk dezelfde geur afscheiden.
Andere voedingsmiddelen voegen zich bij de lijst met potentiële geurbijdragers.
- Blauwe kaas en gefermenteerd voedsel
- Kool en kruisbloemige groenten
- Azijn
Deze items dragen verschillende aroma’s die aanhouden. Ze verplaatsen zich van je darmen naar je bloedbaan. Dan op je huid. Het resultaat is een aanhoudende geur die urenlang kan aanhouden.
De roodvleesfactor
Dit deel zal je misschien verrassen. Rood vlees kan de geur veranderen. Een studie gepubliceerd in Chemical Senses heeft hiernaar gekeken. Onderzoekers vergeleken mensen met een vegetarisch dieet met mensen die vlees aten. De resultaten waren duidelijk. Er werd waargenomen dat proefpersonen die een vegetarisch dieet volgden een aangenamere lichaamsgeur hadden. Hun geur werd ook als aantrekkelijker en minder intens beoordeeld.
De verbindingen in rood vlees lijken op een andere manier te interageren met huidbacteriën. Of misschien veranderen ze de samenstelling van het zweet zelf. Het bewijs wijst op een direct verband tussen vleesconsumptie en een sterkere lichaamsgeur.
Pittig eten en de zweetlus
Pittig voedsel bevat geen geurstoffen die rechtstreeks naar uw huid migreren. Het probleem is indirect. Pittig eten verhoogt je lichaamstemperatuur. Dit veroorzaakt zweten. Meer zweet betekent meer vocht op je huid.
Bacteriën gedijen in vocht. Meer zweet zorgt voor meer voedsel voor deze microben. Wanneer bacteriën het zweet afbreken, produceren ze geur. Hoe meer zweet je produceert, hoe meer voedsel je de bacteriën geeft. Hoe groter de lichaamsgeur. Het is een cyclus. Warmte veroorzaakt zweet. Zweet voedt bacteriën. Bacteriën creëren geur.
Waarom het ertoe doet
Als u deze verbinding begrijpt, kunt u uw geur beter beheersen. Het gaat niet alleen om hygiëne. Het gaat over voeding. Als u een verandering in uw lichaamsgeur opmerkt, kijk dan naar uw bord. Heb je knoflook gegeten? Ui? Rood vlees? Pittige gerechten? De dader is waarschijnlijk daar.
Dit gaat niet over angst. Het gaat om bewustwording. Je lichaam communiceert. Het laat zien wat je hebt verbruikt. De bacteriën zijn slechts de boodschappers. Het eten is de boodschap.
Er zijn veel besproken oorzaken waarom we goed of slecht ruiken. Bacteriën staan centraal. Maar zij zijn niet de enige acteurs. Het voedsel dat u kiest, vormt het chemische landschap van uw huid. En je huid deelt dat landschap met de wereld
