Theodora Mead Abel was niet de typische academicus uit het midden van de eeuw. Geboren in Newport, Rhode Island in 1899, heeft hij bijna een eeuw lang de menselijke geest bestudeerd voordat hij in 1998 in Forestburgh, New York stierf. Maar haar nalatenschap ligt niet alleen in de duizenden uren die ze doorbracht in therapiekamers of collegezalen. Het komt door de manier waarop hij weigerde toe te staan dat sociologie en psychologie in aparte silo’s bleven.
Ze keek naar mensen als hele wezens – gevormd door de specifieke druk van cultuur, familie en omgeving. Deze benadering werd vooral belangrijk toen hij zich in zijn latere jaren tot Indiaanse gemeenschappen wendde.
Een vroegrijp academisch pad
Abel bewoog zich snel. Hij studeerde in 1921 af aan het Vassar College. Twee jaar later was hij in Parijs, waar hij een graad in psychologie behaalde aan de Universiteit van Parijs. In 1924 behaalde ze een masterdiploma aan Columbia University. Toen kwam het doctoraat in 1925.
Dat zijn veel diploma’s voor iemand die nog niet eens halverwege de twintig was.
Hij bleef niet zitten. Ze gaf een jaar les aan de Universiteit van Illinois. Daarna vier jaar aan het Sarah Lawrence College. Ze werkte ook op de Manhattan Trade School for Girls, waar ze haar handen vuil maakte met praktisch onderwijs. Maar de echte verandering vond plaats toen ze de publieke sector betrad.
Van 1940 tot 1946 was Abel hoofdpsycholoog van het New York State Department of Mental Hygiene. Dat was een enorme verantwoordelijkheid. Hij diagnosticeerde niet alleen individuen; Hij formuleerde het beleid voor de gehele geestelijke gezondheidszorginfrastructuur van de staat.
De directeur van de psychoanalyse
Nadat hij de deelstaatregering had verlaten, bekleedde hij een langetermijnfunctie bij het New York City Post-Graduate Center for Mental Health. Van 1947 tot 1971 was hij daar directeur van de psychoanalyse. Dat is een kwart eeuw leiderschap.
Gedurende deze periode was ze ook aan het schrijven. Zijn bibliografie leest als een tijdlijn van verschuivende prioriteiten op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg:
Het subnormale adolescente meisje (1940)
* ** Gezichtsmisvorming ** (1952)
* Psychologische tests in culturele contexten (1973)
* Cultuur en psychotherapie (1974)
Let op de voortgang.
Vroeg werk richt zich op individuele pathologieën of specifieke fysieke aandoeningen. Latere boeken? Het gaat over cultuur. Over hoe context alles verandert.
Naar het westen verhuizen, een nieuwe missie vinden
In 1971, op 72-jarige leeftijd, deed Abel een stap die velen verraste. Hij verhuisde naar New Mexico. Waarom? Uitgebreid samenwerken met Indiaanse gemeenschappen.
Het was geen sabbatical. Het was een keerpunt in zijn carrière. Ze werd hoofd gezinstherapie bij het Child Guidance Centre in Albuquerque. Ze heeft ook een eigen praktijk opgezet.
Het ging niet alleen om het behandelen van individuen. Het doel was om te begrijpen hoe traditionele gezinsstructuren en culturele identiteiten elkaar kruisen met het moderne psychologische raamwerk. Hij bracht zijn sociologische perspectief naar een gemeenschap die historisch uitgesloten was van de reguliere medische systemen.
Waarom haar werk er nu toe doet
We beschouwen psychologie vaak als universeel. Eén maat past allemaal. Abels werk doet anders vermoeden.
Zijn